Parafia wzmiankowana w 1335 roku – początkowo wspólna z Kończycami Małymi, gdzie też istniał kościół drewniany do r. 1713, który zbudowany został krótko wcześniej, bo w r. 1667 (wg protokołu wizytacyjnego z 1679: “denua aedificata” czyli “zbudowany na nowo”, t.zn. na miejscu poprzedniego). Podział na dwie osobne parafie nastąpił w roku 1388.
Obecny kościół w Kończycach Wielkich zbudowano w 1777r.(cieśla Paweł Krzyżek z Bobrku); wieża nieco starsza (1751, Jerzy Dziendziel z Zabłocia k. Skoczowa); kościół odnowiony i przekształcony (zniesienie sobót) w 1884; zrębowy, na podmurówce, wieża szkieletowa; prezbiterium zamknięte 3-bocznie; nawa prostokątna; w obu tych pomieszczeniach stropy płaskie; wszystkie trzy ołtarze o charakterze barokowym (pawdopodobnie I połowa XIXw.); ambona rokokowa (1781) wyk. przez J.Hrabca z Frydka.
Obrazy barokowe: Michał Archanioł (ok. poł.XVIII w.), św. Roch (prawdop. koniec XVII w.), 12 stacji Męki Pańskiej (I pol.XVIII w.);
2 dzwony: z 1489 (?) i 1555 roku.

W protokole wizytacyjnym z 1679 r. wyrnieniony jako kaplica św, Krzyża; obecny kościół zbudowany w roku 1779; wieża nadbudowana; prezbiterium zamknięte 5-bocznie; nawa prostokątna zbliżona do kwadratu; wewnątrz strop płaski, jedynie w zakrystii sklepienie; wokół kościoła dach pulpitowy, przy prezbiteriurn schodzący niżej. Ołtarz główny z XVIII w..; ambona barokowa (1697); ławki z końca XVII w.

Pierwotny kościół z przełomu XVI i XII w, zbudowany przez protestantów, bezwieżowy; rozebrany w XVIII w. Obecny kościół zbudowany w roku 1769; zrębowy; wieża nadbudowana dopiero 1938 roku. Prezbiterium 3-bocznie zamknięte; nawa prostokątna; w nawie i zakrystii strop, w prezbiterium sklepienie kolebkowe; wspólny dach nad nawą i prezbiterium; kościół otoczony dachem pulpitowym.
Ołtarz główny późnobarokowy (koniec XVIII w.), mensa wolnostojąca (1801), w ołtarzu starszy obraz św. Anny Samotrzeć (1704); ambona rokokowa (3 ćw, XVIII w.); fotel barokowy obity skórą (XVIII w.).
Obrazy: św, Alojzy (prawdop, 1712), Michał Archanioł (1746), św.Jerzy(2 połowa XVIII w., św. Krzysztof (XVIII w.), Matka Boska Loretańska (XVIII/XIX w.), Matka Boska Czętochowska (1787), 4 stacje Męki Pańskiej (I poł.XIX w.), Nauczanie Marii (1874), św.Józef z Dzieciątkiem (XIXw.), Matka Bosk Niepokalanie Poczęta, św, Agnieszka (XVIII/XIX w.), Matka Boska Częstochowska (XIX w.).
Na cmentarzu przy kościele: nagrobek Anny i Jakuba Feretzky, cechy klasycystyczne z krzyżem żeliwnym na kamiennym postumencie (1862).

Pierwotny kościół prawdppodobnie z XV w.(spalony ok. 1585 roku); od I połowy XVI w. do 1654 w rękach protestantów. Obecny kościół zbudowany w roku 1731, wieża starsza (XVI w.) odbudowana po spaleniu w 1585 r. Kościół zrębowy na podmurowaniu kamiennym, wieża szkieletowa; prezbiterium zamknięte 5-bocznie; nawa prostokątna; nad nawą, prezbiteriuin i zakrystią wspólny dach. Wewnątrz kościoła stropy płaskie; nawa i prezbiterium otoczone daszkiem pulpitowyrn, wokół wieży soboty oszalowane do połowy wysokości deskami. Ołtarze barokowe (1730-40) przeniesione po 1884 roku z kościoła szpitalnego św. Jerzego w Cieszynie; ambona rokokowa (ok.poł. XVIII w.).
3 obrazy z II połowy XVII wieku: Chrystus Ukrzyżowany zsyłający łaski, w otoczeniu Boga Ojca i Ducha Św.  z przedstawieniern Baranka w reservaculurn rnonstrancji, z Trójcą Śwętą,  Chrystusem Ukrzyżowanym i Matką Boską w otoczeniu świętych; Matka Boska z Dzieciątkieni. Czwarty obraz z przełomu XVIII i XIXW. (św, Jan Nepomucen). 2 ludowe obrazy: Chrystus Bolesny i Święta Rodzina z Trójcą Śwętą

Nazwa Ruptawa pojawia się ok. 1500 r., kościól wymieniony w l447 roku; obecny zbudowny w roku 1620; zrębowy na podmurowaniu kamiennym, wieża szkieletowa; wymieniony w protokołach wizytacyjnych z lat 1652, 1679 i 1688.  Wieża najprawdopodobniej młodsza ad samego kościoła, gdyż w protokołach wyrnieniona w 1688 r. jako nowa; prezbiterium zarnknięte 5-bocznie; nawa prostokątna; kościół otoczony sobotarni częściowo zarnkniętymi belką w połowie wysokości. Soboty wymienione już w protokole wizytacyjnyrn z 1688 roku, musiały jednak istnieć znacznie wcześniej, gdyż wspornniano tarn, że wyrnagają naprawy.
Wewnątrz kościoła pozostałości polichrornii z XVII w.; w nawie i prezbiteriurn stropy płaskie z wydatnymi fasetami.
Ołtarz główny-barokowy (ok. połowy XVIII w. ) z obrazern Męczeństwa św.Bartłomieja i rzeźbami św,Jana Nepornucena i  św.Ignacego Loyoli.
Ołtarze boczne – barokowe z XVIII w.; wzmiankowano niegdyś 2 dzwony, z 1555 i 1603 roku.

Miejscowość wyrnieniona po raz pierwszy w 1250 roku; kaplica zbudowana w 1770 r., odnowiona w XX w.; zrębowa, na wysokim nowym podmurowaniu; prostokątna, z 3-bocznyrn zamknięciern; strop płaski wewnątrz kaplicy; odrzwia z nadprożern w kształcie dwułucza, na nirn widnieje data budowy; wewnątrz kaplicy ludowy obraz św. Jana Nepomucena.

Miejscowość Jedłownik pawstała prawdopodobnie w XIII w., parafia wymieniona w r. 1447. Obecny kościół powstal prawdopodobnie około połowy.XVII wieku; protokół wizytacyjny z 1679 roku informuje, że wymieniono stare fundamenty z przyciesi dębowych na nowe; kościół odrestaurowany i przebudowany w 1888 roku.
zrębowy, na podrnurówce ceglanej, wieża szkieletowa; obecnie wieża dołącznna do nawy, w 1652 r. stała osobno, o czym informuje protokół wizytacyjny; prezbiterium zamknięte 5-bocznie; nawa prostokątna; pomieszczenie pod wieżą włączone do nawy przez wycięcie części ściany zachodniej; w prezbiterium i nawie’ sklepienie kolebkowe, w zakrystii strop belkowy; drzwi wejściowe z r. 1647.
Ołtarz główny – barokowy; ołtarze boczne: lewy –późnorenesansowy (ok. poł. XVII w.), prawy –barokowy (XVII/XVIII w.); rzeźby: dwa anioły barokowe i dwie postacie świętych (XVIIIw.), św. Jan Nepomucen (XIXw.);
chrzcielnica (XVI w.); w wieży dzwon z r. 1554.

zbudowana ok. lub w 1700 r.; zrębowa, na rzucie ośmiokąta; wewnątrz sklepienie zrębowe; w kaplicy znajduje się rzeźba św. Jana Nepomucena z I połowy XlX wieku.

Miejscowość wymieniona już w 1229 r.; kościól był filią kościoła w Godowie; obecny k. zbudowany w roku 1579 na rniejscu poprzedniego; wielokrotnie odnawiany (m.in, 1679, 1756 i XIXw.); zrębowy, wieża szkieletowa; prezbiterium zamknięte 5-bocznie; nawa prostokątna zbliżona do kwadratu; zakrystia murowana (1871) w miejsce poprzedniej, drewnianej; zachodnia ściana nawy wycięta dla powiększenia nawy o pomieszczenia podwieżowe;
w prezbiteriurn i nawie stropy; wspólny dach nawy i prezbiterium; kościół otoczony(za wyjątkiem zakrystii i ściany zachodniej) sobotami (wymienionymi już w protokole wizytacyjnyrn z 1688r.); polichromia nowa, wykonana w roku 1949; ołtarz główny: późnobarokowy (XVIII w.), w nim rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem (pocz.XVI w.), po obu stronach ołtarza skrzydła ołtarzowe z XVI w.; ambona – styl regencji (I pol,XVII w.); baptysteriurn z rzeźbą “Chrzest w Jordanie” (XVIII w.); monstrancja i kielich barokowy (XVIII w.)
Kościół otoczony starymi, kilkusetletnimi drzewami.

Miejscowość Połomia wymieniona raz pierwszy około 1500 r.; parafia wymieniona w 1447 r. późniejszy kościół zbudowany w roku 1575; początkowo wieża stała osobno (inforrnacja z protokołu wizytacyjnego z 1652 r.); prezbiteriurn było zarnknięte 3-bocznie; nawa była prostokątna; wnętrze posiadało stropy płaskie; kościół otoczony był bardzo wydatnyrni daszkami ochronnyrni, wymienionymi już w protokole wizytacyjnym z 1688 r.; z rozebranego kościoła pozostała (1971) jedynie duża wieża drewniana (szer.8,40 m, dł.8,75 m wys. 30,50 m), którą w 1981 r. przeniesiono do Wisły-Głębiec i wbudowano tam w nowy kościół

 
Widok kościoła w Połomii ze starej pocztówki
Kościół w Połomii, impresja artysty. Ilustracja pochodzi z serwisu http://roj1.blox.pl