Zbudowany 1701 na rniejscu poprzedniego kościoła drewnianego, wymienianego w protokołach wizytacyjnych w latach 1679 i 1687/8, zrębowy z wieżą szkieletową; prezbiteriurn zamknięte 5-bocznie; nawa prostokątna w rzucie; w prezbiteriurn sklepienie kolebkowe, w nawie i w zakrystii stropy płaskie; kościół otoczony sobotami zamkniętymi oszalowaniem z desek.  W zachodniej części soboty wyższe.  Ołtarz główny o cechach klasycystycznych (XIXw.) z obrazem św..Wawrzyńca (ok, połowy XIX w.) i współczesnym tabernakulum, fragmenty ołtarza barokowego (XVIIIwj; ambona barokowa (prawdop. z 1701 roku); część tryptyku renesansowego
(3 ćwerć XVI w); 2 obrazy z połowy XVIII w. (Jan Nepomucen i Jan Kanty)

zbudowany 1522 (dlatego w protokole wizytacyjnym wymieniony w 1688r, jako „stary”); wielokrotnie restaurowany: 1669, 1775 (przez proboszczaa Ignacego Neumanna z Głogowa), 1869, 1906—7, 1959—60, 1964.
Zrębowy z wieżą w konstrukcji szkieletowej na podmurowaniu kamiennym; prezbiteriurn zamknięte 3-bocznie; nawa kwadratowa; zakrystia murowana z cegły (1849); w nowszych latach odkryto we wnętrzu kościoła starą polichrornię, która ukryta była pod oszalowaniern z desek.
W nawie i prezbiteriurn stropy płaskie z wydatnyrni fasetami.
Ołtarze: główny – rokokowy (1765), odnowiony przez A.Knoppa (1869); boczny lewy – późobarokowy (1715) z obrazem św,Józefa z Dzieciątkiem; boczny prawy – późnobarokowy (1740) z obrazami Jana Nepomucena i Matki Boskiej z Dzieciątkiem. Obydwa ołtarze boczne odnowione przez Leonarda Buczkowskiego (1895).
Stalle późnogotyckie (XVI w.).  Grób z drewnianą postacią Chrystusa (klasycystyczny,  wykonany w 1834 roku w Monachium); cztery kwatery tryptyku, późnogotyckie,(koniec XV w.); obraz przedstawiający Ukrzyżowanie (XVII w.).

Wzmiankowany w 1581, obecny zbudowany w 1690 roku przez Piotra Piotrowskiego. Wieża dobudowana  w 1851 przez Walentego Fiaka, podwyższona  w 1870 roku.  Kościół zrębowy, wieża szkieletowa; prezbiterium zamknięte 5-bocznie; nawa prostokątna zbliżona do kwadratu; wnętrze przekryte stropami płaskirni; polichrornia barokowa wykonana w 1725 r. przez J. Mentila z Bielska (wg napisu na ścianie: „Johann Mentil Bl” ).
W ołtarzu głównym: obraz św. Barbary, barokowy; fragmenty późnorenesansowe (w.XVII) m.in. z obrazami św. Barbary i św. Katarzyny, św. Wojciecha i św. Stanisława Biskupa. Posąg Matki Boskiej z Dzieciątkiém (ok.1420-30).  Tabernakulum rokokowe z kościoła wilkowickiego.
Kościół otoczony od południa, wschodu i północy sobotami, pierwotnie otwartymi, od 1885 zamknięymi oszalowaniem z desek.

Zbudowany 1797—1800; zrębowy z wieżą szkieletową; prezbiterium 3-bocznie zamknięte; nawa prostokątna; w 1933 r. usunięto ściany oddzielające nawę od wieży i zastąpiono słupami. Wewnątrz kościoła stropy płaskie. Wieżyczka sygnaturki wykonana w 1820 roku.
Wyposażenie kościoła późnobarokowe, w większości są to zabytki z klasztoru Norbertanów w Nowym Sączu.
Ołtarz główny – z figurami: św. Jakuba (środek), św. Piotra (lewa strona), św. Stanisława Kostki (prawa strona).
Ołtarz lewy boczny – Serca Jezusowego z figurą gipsową;
ołtarz prawy boczny – z obrazami św. Jana Nepomucena (I połowa. XVII w.); ambona późnobarokowa z baldachimem, pod którym znajduje się płaskorzeźba św. Ambrożego z płonącym sercem w ręku; obok ołtarza głównego chrzcielnica kamienna z ok. 1800 roku; na wieży dzwon z roku 1691;

Parafia wzmiankowana w 1335 roku – początkowo wspólna z Kończycami Małymi, gdzie też istniał kościół drewniany do r. 1713, który zbudowany został krótko wcześniej, bo w r. 1667 (wg protokołu wizytacyjnego z 1679: “denua aedificata” czyli “zbudowany na nowo”, t.zn. na miejscu poprzedniego). Podział na dwie osobne parafie nastąpił w roku 1388.
Obecny kościół w Kończycach Wielkich zbudowano w 1777r.(cieśla Paweł Krzyżek z Bobrku); wieża nieco starsza (1751, Jerzy Dziendziel z Zabłocia k. Skoczowa); kościół odnowiony i przekształcony (zniesienie sobót) w 1884; zrębowy, na podmurówce, wieża szkieletowa; prezbiterium zamknięte 3-bocznie; nawa prostokątna; w obu tych pomieszczeniach stropy płaskie; wszystkie trzy ołtarze o charakterze barokowym (pawdopodobnie I połowa XIXw.); ambona rokokowa (1781) wyk. przez J.Hrabca z Frydka.
Obrazy barokowe: Michał Archanioł (ok. poł.XVIII w.), św. Roch (prawdop. koniec XVII w.), 12 stacji Męki Pańskiej (I pol.XVIII w.);
2 dzwony: z 1489 (?) i 1555 roku.

W protokole wizytacyjnym z 1679 r. wyrnieniony jako kaplica św, Krzyża; obecny kościół zbudowany w roku 1779; wieża nadbudowana; prezbiterium zamknięte 5-bocznie; nawa prostokątna zbliżona do kwadratu; wewnątrz strop płaski, jedynie w zakrystii sklepienie; wokół kościoła dach pulpitowy, przy prezbiteriurn schodzący niżej. Ołtarz główny z XVIII w..; ambona barokowa (1697); ławki z końca XVII w.

Pierwotny kościół z przełomu XVI i XII w, zbudowany przez protestantów, bezwieżowy; rozebrany w XVIII w. Obecny kościół zbudowany w roku 1769; zrębowy; wieża nadbudowana dopiero 1938 roku. Prezbiterium 3-bocznie zamknięte; nawa prostokątna; w nawie i zakrystii strop, w prezbiterium sklepienie kolebkowe; wspólny dach nad nawą i prezbiterium; kościół otoczony dachem pulpitowym.
Ołtarz główny późnobarokowy (koniec XVIII w.), mensa wolnostojąca (1801), w ołtarzu starszy obraz św. Anny Samotrzeć (1704); ambona rokokowa (3 ćw, XVIII w.); fotel barokowy obity skórą (XVIII w.).
Obrazy: św, Alojzy (prawdop, 1712), Michał Archanioł (1746), św.Jerzy(2 połowa XVIII w., św. Krzysztof (XVIII w.), Matka Boska Loretańska (XVIII/XIX w.), Matka Boska Czętochowska (1787), 4 stacje Męki Pańskiej (I poł.XIX w.), Nauczanie Marii (1874), św.Józef z Dzieciątkiem (XIXw.), Matka Bosk Niepokalanie Poczęta, św, Agnieszka (XVIII/XIX w.), Matka Boska Częstochowska (XIX w.).
Na cmentarzu przy kościele: nagrobek Anny i Jakuba Feretzky, cechy klasycystyczne z krzyżem żeliwnym na kamiennym postumencie (1862).

Pierwotny kościół prawdppodobnie z XV w.(spalony ok. 1585 roku); od I połowy XVI w. do 1654 w rękach protestantów. Obecny kościół zbudowany w roku 1731, wieża starsza (XVI w.) odbudowana po spaleniu w 1585 r. Kościół zrębowy na podmurowaniu kamiennym, wieża szkieletowa; prezbiterium zamknięte 5-bocznie; nawa prostokątna; nad nawą, prezbiteriuin i zakrystią wspólny dach. Wewnątrz kościoła stropy płaskie; nawa i prezbiterium otoczone daszkiem pulpitowyrn, wokół wieży soboty oszalowane do połowy wysokości deskami. Ołtarze barokowe (1730-40) przeniesione po 1884 roku z kościoła szpitalnego św. Jerzego w Cieszynie; ambona rokokowa (ok.poł. XVIII w.).
3 obrazy z II połowy XVII wieku: Chrystus Ukrzyżowany zsyłający łaski, w otoczeniu Boga Ojca i Ducha Św.  z przedstawieniern Baranka w reservaculurn rnonstrancji, z Trójcą Śwętą,  Chrystusem Ukrzyżowanym i Matką Boską w otoczeniu świętych; Matka Boska z Dzieciątkieni. Czwarty obraz z przełomu XVIII i XIXW. (św, Jan Nepomucen). 2 ludowe obrazy: Chrystus Bolesny i Święta Rodzina z Trójcą Śwętą

Nazwa Ruptawa pojawia się ok. 1500 r., kościól wymieniony w l447 roku; obecny zbudowny w roku 1620; zrębowy na podmurowaniu kamiennym, wieża szkieletowa; wymieniony w protokołach wizytacyjnych z lat 1652, 1679 i 1688.  Wieża najprawdopodobniej młodsza ad samego kościoła, gdyż w protokołach wyrnieniona w 1688 r. jako nowa; prezbiterium zarnknięte 5-bocznie; nawa prostokątna; kościół otoczony sobotarni częściowo zarnkniętymi belką w połowie wysokości. Soboty wymienione już w protokole wizytacyjnyrn z 1688 roku, musiały jednak istnieć znacznie wcześniej, gdyż wspornniano tarn, że wyrnagają naprawy.
Wewnątrz kościoła pozostałości polichrornii z XVII w.; w nawie i prezbiteriurn stropy płaskie z wydatnymi fasetami.
Ołtarz główny-barokowy (ok. połowy XVIII w. ) z obrazern Męczeństwa św.Bartłomieja i rzeźbami św,Jana Nepornucena i  św.Ignacego Loyoli.
Ołtarze boczne – barokowe z XVIII w.; wzmiankowano niegdyś 2 dzwony, z 1555 i 1603 roku.

Miejscowość Jedłownik pawstała prawdopodobnie w XIII w., parafia wymieniona w r. 1447. Obecny kościół powstal prawdopodobnie około połowy.XVII wieku; protokół wizytacyjny z 1679 roku informuje, że wymieniono stare fundamenty z przyciesi dębowych na nowe; kościół odrestaurowany i przebudowany w 1888 roku.
zrębowy, na podrnurówce ceglanej, wieża szkieletowa; obecnie wieża dołącznna do nawy, w 1652 r. stała osobno, o czym informuje protokół wizytacyjny; prezbiterium zamknięte 5-bocznie; nawa prostokątna; pomieszczenie pod wieżą włączone do nawy przez wycięcie części ściany zachodniej; w prezbiterium i nawie’ sklepienie kolebkowe, w zakrystii strop belkowy; drzwi wejściowe z r. 1647.
Ołtarz główny – barokowy; ołtarze boczne: lewy –późnorenesansowy (ok. poł. XVII w.), prawy –barokowy (XVII/XVIII w.); rzeźby: dwa anioły barokowe i dwie postacie świętych (XVIIIw.), św. Jan Nepomucen (XIXw.);
chrzcielnica (XVI w.); w wieży dzwon z r. 1554.